Ένα βασικό γνώρισμα της πολιτιστικής ζωής του ελληνικού 19ου αιώνα είναι ο στενός δεσμός μεταξύ λογοτεχνίας και εικαστικών τεχνών. Ο δεσμός αυτός εκδηλώνεται σε ποικίλες περιοχές: σε λογοτεχνικά κείμενα που είτε αναφέρονται ρητά σε ζωγράφους και εικαστικά έργα της εποχής είτε ενσωματώνουν στον αφηγηματικό τους πυρήνα εικονοποιητικές πρακτικές…